Ανδρέας Σπύρου, Το ελληνικό σχολείο μετά είκοσι έτη, Καστανιώτης

Ο Ανδρέας Σπύρου υπηρετεί εδώ και αρκετά χρόνια στην μέση εκπαίδευση. Σε αντίθεση με πολλούς συναδέλφους του γράφει με γνώση, ανυπόκριτη έγνοια και ειλικρίνια. “Η μορφωτική τάξη της χώρας μας, υπό τον επαναστατικό ζήλο της Μεταπολίτευσης, κατέληξε εντέλει μια γραφειοκρατία δημοσίων υπαλλήλων και συνδικαλιστών. Η ρίζα αυτής της καταστροφής βρίσκεται στην επιβολή μιας νοοτροπίας που κατάργησε κάθε αρχή κανόνα στο όνομα κάποιου σκοπού εκτός σχολείου, σε έναν ιδεολογικό παράδεισο ή σε κάποιο απρόσωπο πρόγραμμα που θα έλυνε όλα τα προβλήματα (με το σύνθημα: το εύκολο είναι πάντα το καλύτερο). Όλοι οι παράγοντες ενός βολεμένου εποικοδομήματος, μια συνδικαλιστική και γραφειοκρατική κάστα, ανήκουν σε ένα κόμμα: το “κόμμα της αλλαγής“ της δεκαετίας του ‘80, το οποίο σφυρηλάτησε την κυρίαρχη μέχρι τις μέρες μας νοοτροπία της κοινωνίας μας“.
Μας παρηγορούν τα ωραία βιβλία, οι ωραίοι άνθρωποι κι, εν προκειμένω, οι άξιοι δάσκαλοι.

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου, Η Εκκλησία γίνεται όταν ανοίγεται (Η ιεραποστολή ως ελπίδα και ως εφιάλτης), Εν Πλω

Μήπως η χριστιανική εκκλησία είναι κάτι σαν μετεωρίτης που έπεσε στη γη από άλλο σύμπαν; Μήπως, δηλαδή, είναι κάτι φτιαγμένο, τετελεσμένο και ως εκ τούτου άσχετο ουσιαστικά προς τον χώρο και τον χρόνο γύρω του; Το βιβλίο αυτό απαντά “όχι”. Προσεγγίζει την εκκλησία ως μια πραγματικότητα η οποία φτιάχνεται έχοντας τον κόσμο ως πρώτη ύλη της• όχι απλώς ως περιτύλιγμά της.
Η μαρτυρία που έχει να δώσει η εκκλησία λαμβάνει μέσα στην ιστορία πολλές μορφές. Και κάθε φορά πρόκειται για μια σχοινοβασία μεταξύ αγιοσύνης και διαστροφής. Η εκκλησία, δηλαδή, καλείται κάθε στιγμή να αποφασίζει αν θα είναι μια παρουσία που θα φέρνει καλά μαντάτα (αυτό δεν σημαίνει η λέξη “ευαγγέλιο”;) ή, αντιθέτως, μια περιπολία που θα αστυνομεύει τις κοινωνίες. Είναι τα ύψη και τα βάθη της ιεραποστολής...
Τα περιεχόμενα διακρίνονται σε τέσσερα μέρη. Στο πρώτο καταδεικνύεται ότι το άνοιγμα της Εκκλησίας σχετίζεται με την ίδια της τη φύση. Στο δεύτερο εξετάζεται η χριστιανική κατανόηση της ιστορίας ως πορείας προς μια τελική και αίσια έκβαση. Στο τρίτο μερος αποτυπώνονται διάφορες στρεβλώσεις της ιεραποστολής (βλ. χαρακτηριστικά το κεφάλαιο για την καταστροφή παγανιστικών ιερών από χριστιανούς) και στο τέταρτο παρουσιάζονται οι σημερινές προοπτικές για μια απελευθερωτική χριστιανική μαρτυρία.

Γκάϊλς Μίλτον, Χαμένος παράδεισος, Μίνωας

Βρετανός δημοσιογράφος ο συγγραφέας του καλογραμμένου βιβλίου κομίζει αποδείξεις για την ηθελημένη πυρπόληση της πόλης από τους Τούρκους. Αυτή δεν είναι η μόνη αρετή του βιβλίου αλλά την αναφέρουμε πρώτη γιατί στον τόπο μας πλεονάζουν όσοι πιστεύουν ότι απλώς συνωστίσθηκαν οι Έλληνες στο κοσμοπολίτικο λιμάμι της Σμύρνης και του οικουμενικού ελληνισμού. Άλλη αρετή του βιβλίου είναι η από τα έξω ματιά των γεγονότων και η νηφάλια αποτίμησή τους. ”Η καταστροφή της Σμύρνης δεν έγινε ένα οικουμενικό μάθημα για τον κόσμο.[...]. Ήταν επίσης το πρώτο δείγμα βάναυσης ρεάλ πολίτικ“ παρατήρησε ο συγγραφέας σε πρόσφατη δήλωσή του στην Καθημερινή της Κυριακής (7-12), παραβλέποντας ότι αυτό τον συμμαχικό κυνισμό η νεώτερη Ελλάδα όχι μόνο δεν τον έκανε ζάφτι, αλλά τον προβίβασε σε κυρίαρχη πολιτική πρακτική.

Έτος Καραγάτση

Έτος Καραγάτση το 2008 και τιμήθηκε ο σπουδαίος πεζογράφος από το Ε.ΚΕ.ΒΙ. με ένα φροντισμένο λεύκωμα, την επιμέλεια του οποίου είχε ο ποιητής Δημήτρης Αγγελής.
Χάρη στην τηλεοπτική μεταφορά κάποιων έργων του κατόρθωσε για λίγο να μπει ο καλός συγγραφέας στα ευπώλητα των βιβλιοπωλείων, αποσύρθηκε εν συνεχεία από τους πάγκους κι επέστρεψε στην σκόνη των ραφιών τους.
Το καλαίσθητο, λιτό και περιεκτικό λεύκωμα που του αφιέρωσε το Ε.ΚΕ.ΒΙ. συμβάλλει στην ανακάλυψη ενός συγγραφέα, που εκατό χρόνια μετά την γέννησή του, παραμένει εξαιρετικά σύγχρονος.

ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ του ΔΙΟΝ. ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΥ

Από το ζεϊμπέκικο και τον Καζαντζίδη έως το Χρηματιστήριο και την τηλεόραση, από την "ψώρα" του φενγκ σούι και τα γουέστερν έως την ανεργία και το ποδόσφαιρο, από τη ψευτογκλαμουριά των νεόπλουτων και τις βίζιτες έως τους αληθινούς ήρωες της διπλανής πόρτας, ο Χαριτόπουλος δεν χαρίζεται σε κανέναν και σε τίποτε.
Με αβυσσαλέο, συχνά σκοτεινό χιούμορ και διαπιστωμένη ικανότητα να ξεχωρίζει την ήρα από το σιτάρι, o συγγραφέας παρωδεί ανελέητα τη σύγχρονη ζωή. Ένα βιβλίο με δοκιμιακό λόγο που διαβάζεται σαν μυθιστόρημα της σύγχρονης Ελλάδας.
Σπάνια εκφραστική λιτότητα κι ευστοχία!

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ από τον ΚΩΣΤΑ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ

Ο Κώστας Χατζηαντωνίου συγκεντρώνει σ' αυτό τον κομψό και τυποτεχνικά ενδιαφέροντα τόμο δοκίμιά του που πρωτοδημοσιεύθηκαν στα περιοδικά "Ευθύνη", "manifesto" και "Νέο Επίπεδο". Τα δεκαπέντε αυτά κείμενα ξαναδουλεύτηκαν για την παρούσα έκδοση χαρίζοντάς μας μια από τις πιο ενδιαφέρουσες στιγμές του νεοελληνικού δοκιμιακού λόγου.
Παρά την πυκνότητα της γλώσσας και των νοημάτων το βιβλίο διαβάζεται απνευστί.
160 σελίδες. Από 14,65 ευρά, μόνο13.